|
|
امامعلی حبیبی
(کشتی آزاد)
|
 امامعلی حبیبی در پنجم خرداد ماه 1310 در یکی از روستاهای شهر بابل متولد شد.
ورزشی را با کشتی محلی «لوچو» آغاز کرد و سپس فنون کشتی را در پادگان گرگان در سال
1331 آغاز نمود و در شهر قائم شهر زیر نظر اسکندر علی آبادی پیگیری نمود. پس از
قهرمانی در مسابقه های انتخابی مازندران در سال 1332، در رقابت های قهرمانی کشور در
اصفهان شرکت نمود و عنوان چهارم وزن 72 کیلوگرم را به دست آورد. سال 1333 هم به
مقام چهارم مسابقه های قهرمانی ایران رسید ولی با قهرمانی در سال های 1334 (شیراز)
و 1335 (تهران) به عضویت تیم ملی رسید و عازم رقابت های جام جهانی در ترکیه شد و در
وزن 67 کیلوگرم شرکت کرد که به موفقیتی نرسید. بازی های المپیک 1956 ملبورن اوج
درخشش حبیبی بود که علی رغم بیماری موفق به کسب مدال طلا در 67 کیلوگرم شد. |
|
| امامعلی حبیبی در مسابقه های جهانی تهران موفق شد دوتن از بزرگان کشتی جهان
(واختانگ بالاوادزه از شوروی و اسماعیل اوغان از ترکیه) را مجموعا در کمتر از سه
دقیقه ضرب فنی کند. در دوران حضورش در عرصه جهانی معروف به سریعترین کشتی گیر جهان
بود و در سال 1961 در بوکوهاما موفق شد بالاتر از موروزوف از شوروی و کانه کو از
ژاپن برای دومین بار قهرمان جهان شود. در این سال ایران به مقام قهرمانی کشتی آزاد
جهان دست یافت. حبیبی با کسب مدال طلای مسابقه های جهانی تولیدو در سال 1962 برای
همیشه از صحنه کشتی کناره گیری کرد. علاوه بر چهار طلای جهان و المپیک، او موفق به
کسب مدال طلای بازیهای آسیایی 1958 توکیو در وزن 67 کیلوگرم شد. در این رقابت ها او
بر کازوآبه از ژاپن غلبه کرد. |
|
| پس از پایان دوره
قهرمانی مدتی به مربیگری پرداخت ولی پس از آن وارد عالم
سیاست شد و در دوره ای هم به عنوان نماینده مردم بابل در
مجلس شورای ملی حضور داشت. |
|
| |
|
|
|
